پرسشنامه مقیاس سرزندگی ودسی 1997

پرسشنامه مقیاس سرزندگی (Vitality Scale) در سال 1997 با هدف سنجش میزان احساس انرژی، شادابی و زنده‌بودن ذهنی در افراد طراحی شد. سرزندگی به‌عنوان یکی از مؤلفه‌های مهم بهزیستی روان‌شناختی، نشان‌دهنده احساس توانمندی، انگیزه و پویایی درونی فرد است و نقش مهمی در سلامت روان، عملکرد فردی و رضایت از زندگی دارد.

این پرسشنامه میزان احساس انرژی روانی و جسمی فرد را در زندگی روزمره ارزیابی می‌کند و در پژوهش‌های مرتبط با روان‌شناسی مثبت‌گرا، سلامت روان و کیفیت زندگی کاربرد گسترده‌ای دارد.

مولفه‌ها و سؤالات مربوط به هر مولفه در مقیاس سرزندگی ودسی 1997

پرسشنامه مقیاس سرزندگی تک‌بعدی است و یک مولفه کلی را اندازه‌گیری می‌کند:

مولفه سرزندگی ذهنی (Subjective Vitality)

این مولفه به احساس انرژی، شادابی، انگیزه و زنده‌بودن درونی فرد اشاره دارد.
نمونه سؤالات:

• معمولاً احساس می‌کنم سرشار از انرژی هستم.

• احساس زنده‌بودن و شادابی می‌کنم.

• در بیشتر مواقع احساس می‌کنم از درون پرانرژی هستم.

• احساس خستگی و بی‌حالی در من کم است.

(پاسخ‌ها معمولاً در قالب طیف لیکرت ارائه می‌شوند.)

روایی و پایایی پرسشنامه مقیاس سرزندگی ودسی 1997

پرسشنامه مقیاس سرزندگی از روایی و پایایی مناسبی برخوردار است. روایی سازه این ابزار در پژوهش‌های مختلف از طریق تحلیل عاملی تأیید شده و نتایج نشان‌دهنده ساختار تک‌بعدی و انسجام مفهومی مقیاس است. همچنین همبستگی معنادار این پرسشنامه با متغیرهایی مانند بهزیستی روان‌شناختی، رضایت از زندگی و سلامت روان، روایی همگرا آن را تأیید می‌کند.

پایایی این مقیاس با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ در مطالعات مختلف مطلوب و قابل قبول گزارش شده است که نشان‌دهنده ثبات و همسانی درونی مناسب پرسشنامه می‌باشد. در مجموع، این ابزار مقیاسی معتبر برای سنجش سرزندگی در پژوهش‌های روان‌شناختی و دانشگاهی محسوب می‌شود.